5 mythes over de AI-geletterdheidsplicht ontkracht

Mythe 1: "De AI-wet geldt alleen voor techbedrijven"

De plicht uit artikel 4 richt zich tot aanbieders én gebruiksverantwoordelijken van AI. Zodra jouw organisatie AI gebruikt — een accountantskantoor met scan-en-herken, een winkel met een chatbot, een zorginstelling met een roostertool — ben je gebruiksverantwoordelijke en geldt de plicht. Of je de AI zelf hebt gebouwd doet er niet toe.

Mythe 2: "Wij gebruiken helemaal geen AI"

Dat blijkt in de praktijk vrijwel nooit te kloppen. AI zit ingebouwd in alledaagse kantoorsoftware: tekstsuggesties in e-mail, vertaaltools, spamfilters, boekhoudpakketten die boekingen voorstellen, foto-herkenning in je telefoon. En reken er maar op dat medewerkers privé-accounts van ChatGPT of Copilot voor werk gebruiken — juist dat schaduwgebruik zonder afspraken is het grootste risico.

Begin daarom met een inventarisatie. Wie écht nergens AI gebruikt of laat gebruiken valt buiten de plicht, maar dat is anno 2026 de zeldzame uitzondering.

Mythe 3: "Eén presentatie of rondgestuurd artikel is genoeg"

Artikel 4 vraagt een toereikend niveau van AI-geletterdheid, passend bij rol en context — en je moet kunnen aantonen dat je dat geregeld hebt. Een lunchpresentatie laat niet zien wie wat heeft geleerd en of de kennis is blijven hangen. Bij een audit of incident telt vastlegging: een gevolgde training, een examenresultaat, een certificaat per medewerker.

Lees wat 'aantoonbaar' precies vraagt →

Mythe 4: "We wachten wel tot de handhaving begint"

De plicht geldt al sinds 2 februari 2025; alleen het actieve toezicht start op 2 augustus 2026. Wie wacht, loopt nu al risico: bij een datalek via een AI-tool of een fout AI-advies aan een klant weegt het ontbreken van training en beleid tegen je. Bovendien is het vlak vóór een deadline regelen van training voor een heel team onnodig stressvol — terwijl het nu in één middag per medewerker kan.

Mythe 5: "Er is een verplicht certificaat / elke cursus voldoet"

Twee misverstanden in één: de wet schrijft géén specifiek certificaat of urenaantal voor, maar dat betekent niet dat elke willekeurige cursus volstaat. De training moet passen bij de rol en context van je medewerkers (een generieke Engelstalige techcursus sluit zelden aan bij een Nederlandse kantoorpraktijk) én het resultaat moet aantoonbaar zijn.

Kies daarom een Nederlandstalige training met herkenbare branchevoorbeelden en een afsluitend examen. Het certificaat met verificatiecode is dan niet wettelijk verplicht, maar wel je sterkste bewijsstuk.

Bekijk de branchetrainingen →